ไม่สบายโว้ยยยยยยยย

posted on 27 Jun 2008 11:02 by hellohumans

T_T แงๆ ไม่ได้ไปเรียนที่มหาลัยมา 2 วันแล้ว เครียดดดดๆๆๆๆๆ  กลัวส่งงานไม่ทันอ่ะ
เลขก็ไม่ได้ไปเรียน กลัวเรียนตามไม่ทันอีก โว้ยยยยย
เฮ้อออ เราจำได้ว่าตอนอยู่ ม.ปลายนะ เวลาไม่ได้ไปเรียนแล้วโคดดีใจเลย
แต่พอมาอยู่มหาลัยแล้ว อยากไปเรียน เพราะกลัวตามไม่ทัน
แต่จะให้ทำไงได้ละงิ ไข้ 39 มา 2 - 3 วันแระ มะวานตื่นมาก็โอ้วว ห้องเรามีดาวมากมาย
ห้องมุงได้ด้วย คืนก่อนหน้านั้นแค่ปั่นงาน Theory of Color เองงง

หลังๆ นิขาดนอนอย่างแรงเลย ตอนนิถ้าอยากดูแพนด้าคงไม่ต้องไปถึงเชียงใหม่แล้ว
แค่เดินเข้าห้องน้ำหันหน้าเข้าหากระจกก็สมความอยาก

เฮ้ออออ อยาก CGๆๆๆๆๆๆ อาทิดที่ผ่านมานิทำไปแค่ภาพเดียวเองง่ะ
พอดีปังย่ามันให้แข่งวาดภาพ fanart Kooh (ทำไมต้องคู ฟระ แต่ช่วยไม่ได้นิเนอะ ลุงอ้วนแดงชอบเด็ก)

  Photobucket

งืมๆ วันที่ 1 ก.ค. นิเราจะ 18 แล้วอ่ะ T_T อีกแค่ปี 2 ปีก็หมดวัยทีนแล้ว เฮ้ออออออออออออ

ขอเรียกตัวเองว่ากูนะคะ

เมื่อวันพุธที่ 11 ที่ผ่านมา โดนรุ่นพี่ตบด้วย พอดีรอเรื่องจบก่อนถึงเอามาโพส

เหตุเพราะกูไปมองมัน = =

ควายเหอะ กูไม่ได้มองมันเว้ยยย กูรู้ว่าสายตากูชวนหาเรื่อง แต่ตอนนั้นกูไม่ได้มองมาาานนน ไม่รุจักมันมาก่อนเลยยย

มันโดนครูไล่ออกจากห้องไง เพราะมันทำการบ้านวิชาอื่น แล้วมันคงโกดครูอยู่

ไม่ได้ตบกลับ เพราะถ้าทำไรมันกลับเอาจะเอาเรื่องมันไม่ได้

เออพอมันออกไป มีเสียงประตูใช่มะ กูคุยเล่นกับเพื่อนอยู่ ก็หันไปมองว่าใครเข้าใครออก

แค่นั้นแระ มันหาว่ามาหาเรื่อง

พอเรียนเสดกูจะเอางานไปส่งข้างบน มันดักรอเราอยู่ตรงถางเดิน แล้วก็หาว่าเรานะยิ้มสมน้ำหน้ามัน

กูก็อธิบายนะว่าคุยกับเพื่อนอยู่ หัวเราะเรื่องที่เพื่อนเล่า มันไม่ฟังหาว่าโกหก

มันบอกอีกว่า ดูรมหน่อยได้ป่าว ห๊า! คนไม่ขำด้วย แมร่งกวนตีนวะ

เฮีย!!!! มันคิดรึไงว่าโลกหมุนรอบตัวมัน!? ทำไมเราต้องดูอารมมันฟระ? ถึงมันอายตอนโดนครูด่าแล้วไล่ออกจากห้องไป ก็มันทำตัวมันเองนิ เอาความโกดความอายมาใส่คนอื่นได้ไงฟระ แบบนิจะทำให้ตัวมันเองน่าอายมากขึ้นนะ

พอกูไปส่งของเสด ลงไปชั้น1 มันก็ดักรออยู่อีก

คราวนิมันเลยลากเราไปคุยหน้าถึก ตรงทางขึ้นตึกที่มีบันไดอยู่

แล้วก็บ่นเรื่องเดิม เราก็บอกว่า ช่วยคุยแบบผู้ใหญ่หน่อยนะ แต่มันก็ไม่ฟัง

แล้วยังมาถามเราอีกว่ารุ่นไหน เราก็บอกรุ่นเราไป มันก็หาว่าไม่ครพรุ่นพี่ เอแบคไม่มีระบบรุ่นพี่รุ่นน้องเฟ้ย

 

ขอทีเถอะ ไอ้คนที่ชอบทำตัวอวดเก่งแล้วคิดว่าตัวเองมีพวกมากกว่านะ คิดว่าแน่นักหรอ?

คนแบบนี่กูต้องครพหรอ? ทำตัวเป็นเด็กแบบนิเนี่ย พอดีกูเนี่ย จะไม่ครพคนที่ทำตัวตามอารมพาไปคิดว่าตัวเองแก่กว่าน้องต้องแกร่งใจ พอดีกูเนี่ยเรียนโรงเรียนอินเทอร์

ครูเราสอนให้ใช้เหตุผล ไม่ใช่ตกเป็นทาสอารมเหมือนหมาติดสัด!

    

กูเลยโอเค ถึงพูดไปก็ไม่ฟัง ก็ไม่มีค่าไรที่จะคุยกับคนที่ไม่รับเหตุผล กูเลยเดินหนี

แต่มันมาจิกแขนกู กูเลยสบัดเบาๆ มันนึกว่ากูจะหาเรื่อง มันเลยเริ่มตี แล้วมันตัวเล็กกว่าเรา ศอกเราเลยไปโดนหน้ามัน

ในความที่พลักมันไปไม่ได้ เพราะมันจะตกบันได กูเลยต้องกระชากเสื้อมัน เพื่อที่จัดเอามันมาอยู่อีกด้านนึง

หลังจากนั้นก็พลักมันออก แต่ก่อนหน้านั้นมันเอามือบัดเเว่นกูหลุด

พอมันตั้งตัวได้นะ มันยิบแว่นโยน แต่โยนไปโดนเสาตรงนั้นเลย เด่งออกมา (กูเกือบหัวเราะอ่ะ)

มันเลยเยียบแว่นแทนแล้วโยนออกไปอีก

ทีนิ ถ้าเราตีมัน เราจะโดนหาว่าผิดทันที่ไงเพราะเราตัวใหญ่ เราเลยหัวเราะ

เบาๆ ไปว่า น่า สมเพดเนอะกับไอ้พวกเรียกร้องความสนใจเนี่ย

มันเลยฟิลขาดตบกู เอ้ยเพื่อนเราบอกว่าเห็นมันโดดตบนะ เพราะเราสูงกว่า มาาาาก - - กูเลยมองมันแบบสายตาเย็นชา เพื่อนเราบอกด้วยว่าตอนนั้นกูยิ้มได้น่าสยองมาก = =;;

เเล้วเดินไปบอกครู 5555+

 

พอดีแม่ไปรับเราวันนั้นอ่ะ เราเลยโทรบอกม้าว่าม้าาาาตูดโดนตบด้วยละ 555

แม่เราก็ ............อืมอยากได้ไรอีกละมามุขนิ

ท่านแม่ไม่เชื่ออ่ะ เพราะเสียงเรา happy มาก (เราไม่ได้โกดคนที่ตบเราเลย สะใจอีกที่มันจะโดนลงโทด)

เลยต้องให้เพื่อนกับจารยืนยันว่ากูโดนตบ 55

แต่น่าสงสารมันว่ะ แม่กูจะเอาเรื่อง เลยไปแจ่งความที่ ส.. = =;;

แม่เราจะเอา 3 ขอหา

1. ทำร้ายร่างกาย

2.ทำร้ายเยาว์ชน  (ยังไม่ 18 อ่ะ)

3.ทำร้ายทรพสิง

 

แว่นกู lens ปาไป สองพันห้า แว่น playboy 6 พัน

โชคดีของเราคือมีอาจารเป็นพวก แต่จารเข้าก็ไปคุยกับไอ้พี่ที่ตบเรา จารบอกว่าพี่เค้าให้การว่า

กูไปตบมันก่อน ปากแตกอีก

ทำเสื้อมันขาด

จิกเลือดอาบ...................

 

กูไม่ได้ตบ กูสบัดที่เจ้แกโดนศอกกูหรอก!!! ก็มันเตี้ยอ่าาาา แล้วที่มันปากแตกเพราะตอนเราพลักมันออกจากตัว จะมีใครที่ไหนอยากเอาคนแบบนั้นมาแตะตัว

ทำเสื้อมันขาด ถ้ากูไม่ดึงมันไปอีกด้าน มันตกบันไดนะ กูจะโดนใส่ความเยอะกว่าเดิมอีก

จิกเลือดอาบ.............กูไม่มีเล็บ..................มึงเอ๊ยยยยยยย ตอแหลชิหาเลยยยยยยยยยย

 

ที่เราเสียใจที่สุดก็คือความพยายามและความรักของพ่อแม่มัน จารที่สอนเค้าก็เล่าให้เราฟังว่ามันนะไม่ยอมกลับบ้านมาหลายวันละก่อนหน้านี้

พวกท่านที่อ่านอยู่นะที่นิลองคิดดูนะค่ะ ว่า ถ้าเราเสียทั้งแรง เวลา และความรัก ยอมทำงาน กลับมาบ้านมั้งไม่กลับมั้ง เพื่อที่จะหาเงินให้ลูกอยู่สบายนะ แล้วลูกมันออกมาเป็นอย่างที่เล่ามา ท่านจะรู้สึกอย่างไร ถ้าเป็นเรา แล้วรู้ว่าจะออกมาแบบนี่นะ เราคงไม่ยอมให้มันเกิด เพราะเกิดมาแล้วทำตัวแบบนี้ มันจะเป็นขยะสังคม ตัวท่วงคนอื่น ทำงานหากินไรคงไม่ได้เพราะทำตัวเอง สังคมนะ ไม่ต้องการคนไรความคิดแบบคุณหรอกนะ

 

เราไม่คิดโกรธเค้าหรอกนะ เพราะรู้ว่าเค้าคงไม่ได้รับความอบอุ่นเหมือนแบบที่เราได้รับจากพ่อแม่เรา  ถึงตอนนี่เราจะต้องระวังตัวอยู่มั้ง เพราะถ้ามันมาเอาเรื่องอีก คราวนี่มันคงโดนจับเข้าคุกแน่ๆ พ่อแม่เราคงไม่ยอมมันแน่ๆ

(ตอนบอกพ่อ พ่อเราบอกจะเอาลงข่าวมั้ย? หนังสือพิมพ์ก็ได้ พ่อมีเพื่อนอยู่ที่ Bangkok post....พ่องับ อย่าทำให้เชีวิตยัยนั้นดูตกต่ำกว่านิเลย  )

 

จุดขำ: เราแค่พลักมัน มันได้แผล รอยจิ ปากแตก แอด เสื้อขาด มันตีตบแอดจิก เราแค่....แทบไม่มีรอยอ่ะ แก้มยังไม่ระบมเลย =A= (ทั้งๆ ที่มันโดดตบ)

 

จุดขำ2: นานๆ ที่จะเห็นคนตัวเล็กกว่ามาหาเรื่องตัวใหญ่ คือคนปกติมีด้วยหรอทำแบบนิ ลองคิดถึงหมาจูกัด great den ดิ (หมาพันธุที่ใหญ่ที่สุด แบบ Scooby doo อ่ะ) ถ้าอิตูดแค่ตบกลับ ในความที่ทั้งแรงเราเยอะและตัวใหญ่ มันคงไม่รอดอ่านะ

 

จุดขำ3: ตอนที่มันโยนแว่นแล้วเด่งเสากลับมาหามัน 5555+ ไอ้ตอนเนี่ย เราอยากหัวเรอะมากอ่ะ แต่ถ้าฮาแตกออกไปมันคงเอาเรื่องเรามากกว่านิ เสามันก็อยู่แบบคู่ๆ นะ แล้วมีช่องว่างใหญ่เท่าควาย ทำไมมันยังโยนติดเสาอีกฟระ

 

จุดขำ4: มันก็รู้ว่าเราสนิทกับครู เพราะในห้องกลุ่มเรานะตั้งใจเรียน แต่มันก็หาเรื่อง ไม่คิดหรอว่าเราจะไม่ไปบอกครูนะ

 

จุดขำ5: วันนั้นเราอารมดี ขนาดโดนตบแล้วยังหัวเราะได้ เราเป็นพวกไม่คิดไรมากอ่านะ อะไรจะเกิดก็เกิดนะ รู้แค่ว่ามันซวย 55

 

วันนี่จารที่คณะได้โทรมาบอกว่ามันโดนลงโทดพักการเรียน 1 เทอม ป็นโทดที่เบาที่สุดที่มหาลัยจัดมาให้

Edit ขอแปะภาพหน่อย CG แบบเผาๆ
โทชิโร่จังจากบลีชงับ...เสียดายมนไม่ใส่แว่น.... T_T

Photobucket

 

 

 

 

 

 

 

edit @ 19 Jun 2008 17:47:39 by น้องทวารหนัก

edit @ 20 Jun 2008 11:50:44 by น้องทวารหนัก

  

So long fair well, I be saying goodbye <3

บะบาย จะเลือกแล้วค่ะ ไม่ไหวจริงๆ จะหายไปจริงๆ แล้ว
หายไปกับกองงาน พวงกระจง พวงกระแจที่กะจะทำอีกหลายๆ แบบไปขายงานหน้า
คงไม่ต้องทำมันแระ งานวาดๆ นอกเวลาขอเลิกหมด ไม่งั้นได้ฆ่าใครจริงๆ แน่ิิ
(อินีนอินุ่มจงรอภาพ gift art วพวกแกต่อไปนะ)

ในที่สุดก็รู้ความรู้สึกเจ้นัทกับอิโก้แล้วว่าเป็นไง...เทอมนิงานเยอะสาาาาดดดด
อาทิดนึงได้มาแระ 21 อย่างกับอีก 1 presentation
อาเจ้ที่สอน intro ad กับ basicgraphic + theory of color โหดโคด

ยังมิพอ วันนิตกรถเที่ยวสุดท้ายมาด้วย แต่เลยต้องไปรับเรากับเพื่อน แล้วไปส่งเพื่อนที่ seacon
แต่ก็ดันหลงถางอีก..............เลยเพิ่งกลับถึงบ้านเนี่ย โว้ยยยยยยยยยยยยยยย
แมร่งอยากอยู่หอเว้ยยยยยยยยย ชิวิตคงสบายขึ้นอีกนิด
จะขับรถเองก็ใช่ที่ เพราะเราขึ้นรถทีไร นอนตายคาเบาะทั่นที มีหวังขับๆ ไปอาจจะหลับ
แล้วไม่กลับมาก็เป็นได้ = =^ พรุ่งนิก็ต้องกลับ 6 โมงอีกแล้ว >w< happy T_T

งืมๆ ถ้าเราอัพภาพก็คงเป็นแค่งานที่จะส่งจาร 55+

Photobucket

งะ ภาพน้องแมวที่เอแบค มันติดอยู่แล้วมีไม้ตำตูดเลยลงมาไม่ได้
ไอ้เราก็เลยเอาแต่มองแล้วหัวเราะ

edit @ 5 Jun 2008 21:59:19 by น้องทวารหนัก